Γευσιγνωσία Κρασιού - Η Τέχνη του να "Διαβάζεις" το Κρασί

Το χρώμα του κρασιού πρέπει να αξιολογείται υπό καλό, γενικό φωτισμό, παρατηρώντας το περιεχόμενο του ποτηριού σε λευκό φόντο. Η διαύγεια του κρασιού είναι σημαντική – με σωστή μετάγγιση, δεν πρέπει να υπάρχει ίζημα στον πάτο του ποτηριού. Η λάμψη του κρασιού υποδηλώνει καλή διαύγεια – αυτά με υψηλότερη οξύτητα δίνουν περισσότερη λάμψη. Το χρώμα του κρασιού μπορεί να μας πει πολλά για την ηλικία του, τη διαδικασία ωρίμανσης και την ποιότητα της ποικιλίας σταφυλιού.

Τα νεαρά λευκά κρασιά είναι συνήθως πολύ ανοιχτόχρωμα, αυτά από πιο ψυχρές περιοχές συχνά με πρασινωπή απόχρωση. Τα κρασιά που έχουν ωριμάσει σε βαρέλια έχουν συνήθως πιο έντονη απόχρωση. Όσο πιο παλιό είναι ένα λευκό κρασί, τόσο πιο βαθύ γίνεται το χρώμα του, συχνά φτάνοντας σε καφέ αποχρώσεις. Καλύτερα να τα δοκιμάζετε σε ένα ειδικό ποτήρι λευκού κρασιού: ένα ιδανικό ποτήρι έχει μακρύ στέλεχος, ώστε το ζεστό σας χέρι να μην ζεσταίνει το κρασί, και κωνικό μπολ, για να ελαχιστοποιείται η επαφή με τον αέρα. Τα κόκκινα κρασιά, όταν αξιολογούνται σε κεκλιμένο ποτήρι, έχουν έναν «πυρήνα» που βοηθά στην αναγνώριση της περιοχής, της ποικιλίας σταφυλιού ή της τεχνικής παραγωγής. Το έντονο χρώμα του υποδηλώνει ότι το κρασί προέρχεται από θερμές, ηλιόλουστες περιοχές. Τα νεαρά κόκκινα κρασιά έχουν μια βιολετί ή μωβ αντανάκλαση στο χείλος, η οποία γίνεται καφετιά με την ηλικία. Τέτοια κρασιά γεύονται καλύτερα όταν σερβίρονται σε ποτήρι κόκκινου κρασιού – μεγαλύτερο και πιο πλατύ από αυτό που προορίζεται για λευκό κρασί.

Μια απαλή περιστροφή του κρασιού στο ποτήρι βοηθά επίσης στην απελευθέρωση του πλήρους βάθους των αρωμάτων του. Η ένταση και η πολυπλοκότητά τους πρέπει να αναλυθούν, κάτι που ωφελείται από τη μακρά ωρίμανση. Το μπουκέτο των νεαρών κρασιών συχνά αποτελείται από φρέσκα φρουτώδη και λουλουδάτα αρώματα, ενώ όσο πιο παλιό είναι το κρασί, τόσο πιο κυρίαρχα είναι τα αρώματα της γης, των μπαχαρικών, του ξύλου ή ακόμα και ζωικών νότων.

Για να αξιολογήσετε σωστά τη γεύση ενός κρασιού, πάρτε μια καλή γουλιά και αφήστε την να απλωθεί ελεύθερα στο στόμα σας. Διαφορετικές περιοχές του στόματος ανιχνεύουν συγκεκριμένα γευστικά χαρακτηριστικά. Η πρώτη εντύπωση αποκαλύπτει τη γλυκύτητα του κρασιού, τη στρογγυλάδα και την πληρότητά του. Μόνο μια στιγμή αργότερα μπορείτε να διακρίνετε τη βαθύτερη δομή του – την ποσότητα των τανινών που είναι υπεύθυνες για την πικρότητα, τα οξέα και την περιεκτικότητα σε αλκοόλ. Όταν το κρασί ζεσταίνεται στο στόμα, συχνά αναδύονται αρώματα που δεν ήταν προηγουμένως ανιχνεύσιμα από την όσφρηση. Η ισορροπία και η αρμονία των συγκεκριμένων στοιχείων του κρασιού είναι μεγάλης σημασίας – όσο καλύτερο είναι το κρασί, τόσο πιο έντονα γίνεται αντιληπτό το αρμονικό σύνολο. Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για το πώς παράγεται το κρασί στο άρθρο του FormAdore Magazine: Από το Σταφύλι στο Μπουκάλι: Η Ιστορία και οι Τύποι του Κρασιού.

Η γευσιγνωσία κρασιού συχνά μας χαρίζει αισθήσεις που είναι δύσκολο να περιγραφούν με λόγια. Οι αισθήσεις μας, λαμβάνοντας τόσα πολλά ερεθίσματα ταυτόχρονα, συχνά δεν μας επιτρέπουν να προσδιορίσουμε συγκεκριμένες εντυπώσεις, ωστόσο μια «έκτη αίσθηση» μας επιτρέπει να νιώθουμε πραγματική ικανοποίηση όταν δοκιμάζουμε καλά κρασιά. Σε αυτή την περίπτωση, η δήλωση του Καλιφορνέζου επιστήμονα Maynard Amerine ηχεί εξαιρετικά αληθινή: η ποιότητα του κρασιού είναι ευκολότερο να αναγνωριστεί παρά να οριστεί.